Κάρυστος | Μαρμάρι | Στύρα | ειδήσεις | τα νέα τώρα

Δημοσίευση από: admin

...Έκλυση διοξινών από την καύση απορριμμάτων στη χωματερή της Καρύστου...

Εδώ και 2 μέρες καίει η χωματερή της Καρύστου στη θέση "Κούτικας" … κατακλύζοντας με διοξίνες ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή της Καρυστίας! 

Τι γίνεται τέλος πάντων, με τους οικολόγους  και τους φορείς  της περιοχής; Γιατί έχουν χάσει τη φωνή τους; Το θέμα μάλλον δεν ενδιαφέρει γιατί δεν έχει κι άλλες "συνιστώσες" καθώς στην περίπτωση αυτή δεν υπάρχουν οι "ενεργειακοί κολοσσοί" των ΑΠΕ !!!

Όλοι αυτοί οι "απίθανοι, σκεπτόμενοι τύποι" που μας ζάλισαν με τις "ευαισθησίες" τους διατυμπανίζοντας ότι η Πράσινη Ανάπτυξη θα φέρει την καταστροφή στο Δήμο Καρύστου, εδώ και πολλά χρόνια  κλείνουν τα μάτια στην πραγματικά ανεπανόρθωτη οικολογική καταστροφή που προκαλείται από την χωματερή και σιωπούν για το δηλητήριο που σκορπάει στην Κάρυστο και καταπίνει τουλάχιστον όλη η Νότια Εύβοια !!! Δεν  νιώθουν υποχρέωση να προστατέψουν την υγεία των κατοίκων και των επόμενων γενεών από το πρόβλημα που συντελεί στην ταφόπλακα της Καρύστου;

Προσωπικά διατυπώνω έντονο προβληματισμό κι απορώ με τις ενέργειες μιας μερίδας Καρυστινών … οι οποίοι υποθηκεύουν το μέλλον της Νότιας Εύβοιας ...

Η χωματερή έπρεπε να είχε κλείσει εδώ και 3 χρόνια όπως άλλωστε έχει γίνει σε όλη την Ελλάδα. Για να μπορέσει να γίνει "αποκατάσταση ΧΑΔΑ κι έργων διαχείρισης στερεών αποβλήτων" (Δημοπρατημένο έργο 2012) θα έπρεπε τα απορρίμματα να μεταφέρονται στη Θήβα σύμφωνα με την ισχύουσα απόφαση. 

Άγνωστα τα συμφέροντα που εξυπηρετεί η δημοτική αρχή Καρύστου και συνεχίζει τη λειτουργία της χωματερής αλλά άγνωστος και ο λόγος που δεν ενοχλεί κανένα το γεγονός αυτό!!!

 

Σας παραθέτω το παρακάτω απόσπασμα από άρθρο της Greenpeace … και τα σχόλια δικά σας! 

Η καύση των σκουπιδιών παράγει μεγάλες ποσότητες διοξινών. Η κύρια αιτία έκλυσης διοξινών από τα καιγόμενα σκουπίδια είναι η παρουσία χλωρίου στα απορρίμματα. Μια σημαντική, αν όχι η σημαντικότερη, πηγή χλωρίου στα απορρίμματα είναι τα πλαστικά PVC. 

Αρκεί ένα τρισεκατομμυριοστό του γραμμαρίου διοξίνης για να προκαλέσει καρκίνο, και ένα μόλις δισεκατομμυριοστό του γραμμαρίου για να σκοτώσει πειραματόζωα στο εργαστήριο! 

Βιοχημικές έρευνες έχουν δείξει πως οι διοξίνες δρουν ως ισχυρές "περιβαλλοντικές ορμόνες". Όπως και οι φυσικές ορμόνες, οι διοξίνες μπορούν να διαπεράσουν τη μεμβράνη των κυττάρων και να αλλάξουν τη δράση των γονιδίων που ρυθμίζουν τη διαδικασία της ανάπτυξης. 

Ακόμη και απειροελάχιστες συγκεντρώσεις διοξινών μπορούν να επηρεάσουν το ανοσοποιητικό και νευρικό σύστημα των οργανισμών. Σε πειραματόζωα, η έκθεση σε διοξίνες έχει προκαλέσει ένα ευρύ φάσμα τοξικολογικών επιπτώσεων. 

Έρευνα που δημοσιεύτηκε στο ιατρικό επιστημονικό περιοδικό Lancet τον Μάϊο του 2000 και αφορά στις επιπτώσεις των διοξινών στην ευρύτερη περιοχή του Σεβέζο της Ιταλίας (όπου είχε υπάρξει σημαντική έκλυση διοξίνης το 1976) έδειξε πως η έκθεση του πληθυσμού στις διοξίνες έχει επηρεάσει σημαντικά τον καθορισμό του φύλου των νεογέννητων παιδιών. Συγκεκριμένα, παρατηρήθηκε μία σημαντική αύξηση των γεννήσεων κοριτσιών στις περιπτώσεις εκείνες που ο πατέρας είχε εκτεθεί σε υψηλά επίπεδα διοξίνης. 

Οι διοξίνες παρεμβαίνουν στον μηχανισμό  πολλαπλασιασμού των κυττάρων. Αυτό μπορεί να προκαλέσει τον πρόωρο θάνατό τους, ή να οδηγήσει σε υποπλασία ενός ιστού, ή να οδηγήσει σε καρκίνο. 

Επίσης, προκαλούν βλάβες στο έμβρυο, σακχαρώδη διαβήτη, Ήπιες ηπατικές βλάβες,   στειρότητα, νευρολογικές διαταραχές στα παιδιά, νευροπάθεια, δερματικές παθήσεις (χλωριο-ακμή , εξανθήματα , υπερτρίχωση) και άλλα. 

Οι διοξίνες είναι λιποδιαλυτές ουσίες, που ο οργανισμός δεν μπορεί εύκολα να αποβάλει και, όπως οι περισσότερες λιποδιαλυτές τοξίνες, αποθηκεύονται στον λιπώδη ιστό (στο λίπος) των ζώων. 

Μετά την προσβολή του οργανισμού, οι διοξίνες αφού απορροφηθούν από γαστρεντερικό σωλήνα   αποθηκεύονται στο λιπώδη ιστό. Ο μεταβολισμός τους όμως είναι εξαιρετικά βραδύς με μέσο χρόνο ημιζωής τα επτά χρόνια. Δηλαδή, για να αποβληθούν (σχεδόν) από τον οργανισμό, απαιτούνται πολλά χρόνια (τουλάχιστον 80 χρόνια). 

Οι επιπτώσεις των διοξινών στον ανθρώπινο οργανισμό εξαρτώνται από διάφορους παράγοντες: την ηλικία, το σωματικό βάρος και ιδίως από το είδος της διοξίνης. 

Δεν υπάρχει κάποιο ασφαλές όριο κάτω από το οποίο να μη κινδυνεύει κανείς από την έκθεση σε διοξίνες. 

Σε πρόσφατη έκθεση μάλιστα της αμερικανικής Υπηρεσίας Περιβάλλοντος (ΕΡΑ), αναφέρεται πως η επικινδυνότητα των διοξινών είναι τουλάχιστον δεκαπλάσια αυτής που μέχρι σήμερα πιστεύαμε. 

Διαπιστώνει κανείς από τα στοιχεία πως το μεγαλύτερο πρόβλημα το έχουν τα αμνοερίφια (το κατσίκι και το αρνί). Η πιθανότερη ερμηνεία γι' αυτό είναι πως τα ζώα τράφηκαν με χόρτο στο οποίο επικάθησαν διοξίνες από κάποια παρακείμενη χωματερή που καίγονταν ανεξέλεγκτη. 

Προσέχουμε την προέλευση της τροφής και δεν αγοράζουμε κρέατα, γαλακτοκομικά και αυγά από περιοχές επιβαρυμένες περιβαλλοντικά ή με τοπικό πρόβλημα π.χ. δίπλα σε χωματερές. 

Να σημειωθεί ακόμη, ότι οι διοξίνες απελευθερώνονται στο μητρικό γάλα. 

Δεδομένου ότι οι διοξίνες μπορούν να επηρεάσουν την ομαλή ανάπτυξη του βρέφους, καταλαβαίνει κανείς ότι το θέμα είναι εξαιρετικά σοβαρό. 

Είναι χαρακτηριστικό ότι στις μόνες γνωστές μετρήσεις που έχουν γίνει για διοξίνες σε χωματερές στην Ελλάδα (από την Greenpeace και πιο συγκεκριμένα στη χωματερή του Κουρουπητού στα Χανιά), οι συγκεντρώσεις διοξινών στο χώρο της χωματερής ήταν 572 φορές μεγαλύτερες από τις αντίστοιχες που ανιχνεύτηκαν σε απομακρυσμένη γεωργική γη που δεν επηρεάζεται από τη χωματερή.

Μαρία Γκάγκωση
Εκπρόσωπος Συλλόγου «Καβοντόρου Γη

© 2008 in-karystos.gr.
Απαγορεύεται η χρήση του περιεχομένου ή επανεκπομπή του, σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη.